De politie in Den Haag greep vorige week dinsdag hard in na de WK-wedstrijd Nederland–Marokko. Een verslaggever van NRC was aanwezig en beschreef hoe de viering door een deel van de supporters van Marokko uit de hand liep. Sommigen vinden dat de politie te snel ingreep, anderen menen juist dat de politie harder had moeten optreden. Burgemeester Jan van Zanen noemde de inzet van de politie „scherp” en „goed voorbereid”. Dat valt nog te bezien: donderdag houdt de Haagse gemeenteraad een spoeddebat over het politieoptreden in de Schilderswijk.
De maatschappelijke context van deze avond is van belang. Voor veel Marokkaanse-Nederlanders was deze overwinning meer dan een sportieve prestatie. Zij vierden niet alleen een gewonnen wedstrijd, maar ook een moment van collectieve trots. We leven in een tijd waarin veel Marokkaanse-Nederlanders zich geconfronteerd zien met etnisch profileren, antimoslimracisme, islamofobie en een politiek klimaat waarin hun positie in Nederland steeds opnieuw ter discussie wordt gesteld. Voor velen voelde de overwinning van Marokko op Nederland daarom ook als een symbolische overwinning op het politieke verhaal van Geert Wilders, dat zich al jaren nadrukkelijk richt tegen moslims en expliciet Marokkaanse-Nederlanders. Het is belangrijk om de emotionele lading van de viering tegen dat licht te houden. Voor de duidelijkheid: het rechtvaardigt geen geweld, vernielingen of aanvallen op de politie. Maar het helpt wel de emotionele lading van deze avond te begrijpen, en het onderstreept waarom de overheid juist in zo’n situatie zorgvuldig moet afwegen hoe en wanneer zij ingrijpt.
Lees hier ons volledige opiniestuk in het NRC
Eensgezinde oproep aan het kabinet: ontwikkel, samen met de gemeenschap, een gecoördineerde, gestructureerde en samenhangende nationale Route Naar Herstel. De belofte dat de excuses “geen punt, maar een komma” zijn, vraagt om concrete opvolging en mag niet bij woorden blijven.
Op initiatief van Zwart Manifest vond gisteren een gesprek plaats tussen minister-president Rob Jetten en circa veertig vertegenwoordigers en professionals uit de Zwarte gemeenschap, afkomstig uit verschillende maatschappelijke organisaties, beroepsgroepen en generaties. Aanleiding was de brandbrief waarin Zwart Manifest – in samenspraak met Het Landelijk Platform Slavernijverleden (LPS), de Coalitie voor een waardige 1 juli herdenking, Comité 30 juni-1 juli Amsterdam en Comité 30 juni-1 juli Flevoland – het kabinet opriep werk te maken van een nationale Route Naar Herstel.
Het gesprek stond in het teken van één centrale boodschap: de excuses voor het slavernijverleden waren een belangrijk historisch moment, maar herstel vraagt om een volgende stap. Niet in de vorm van losse initiatieven, maar via een gecoördineerde, gestructureerde, samenhangende en integrale nationale aanpak, waarin overheid en samenleving gezamenlijk optrekken.
Tijdens het gesprek werd benadrukt dat er de afgelopen jaren veel kennis, ervaring en voorstellen zijn ontwikkeld door nazaten, maatschappelijke organisaties, wetenschappers en bestuurders. Organisaties als NARECO NL, LPS, NiNsee, de NCDR en vele andere betrokkenen hebben ieder vanuit hun eigen rol een belangrijke bijdrage geleverd aan het denken over heling, herstel en rechtvaardigheid.
Een nationale Route Naar Herstel begint dan ook niet bij nul. De uitdaging is om deze bestaande kennis, aanbevelingen en initiatieven samen te brengen in een gecoördineerd, gestructureerd en samenhangend nationaal traject dat duurzaam is verankerd
De gemeente Amsterdam heeft de Route Naar Herstel inmiddels opgenomen in het coalitieakkoord. De aanwezigen roepen het kabinet op om deze ambitie ook nationaal te omarmen en samen met de gemeenschap te werken aan een toekomstbestendige aanpak waarin overheid, maatschappelijke organisaties en nazaten als gelijkwaardige partners optrekken.
(Foto credits: Shewtography / Zwart Manifest)
Vervolg en verbreding van het herstelproces
Zwart Manifest waardeert dat minister-president Jetten publiekelijk heeft uitgesproken dat het gesprek een vervolg krijgt. In zijn reactie noemde hij het initiatief van de brandbrief expliciet en stelde hij: “Het blijft niet bij het gesprek van vandaag. De komende tijd gaan we samen aan de slag.” Die woorden bieden perspectief, maar vragen ook om concrete opvolging.
De deelnemers hebben de minister-president gevraagd om het gesprek niet te beperken tot een eenmalige bijeenkomst, maar om samen te werken aan nationaal beleid dat heling en herstel bevordert, in samenspraak met Zwarte professionals. Tijdens het gesprek bevestigde minister-president Jetten zijn bereidheid om dit vervolg vorm te geven. Het symbolische moment waarop hij de hand schudde van Jerry Afriyie, één van de vertegenwoordigers van Zwart Manifest, onderstreepte de gezamenlijke intentie om het gesprek voort te zetten.
Daarnaast is tijdens het gesprek nadrukkelijk ruimte gecreëerd voor de positie, ervaringen en specifieke behoeften van inheemse en marrongemeenschappen binnen het bredere traject van herstelrechtvaardigheid. Deze perspectieven zijn tot op heden onvoldoende zichtbaar geweest in het maatschappelijke en politieke gesprek over het slavernijverleden en de doorwerking daarvan. Minister-president Jetten heeft toegezegd om een afzonderlijk gesprek te faciliteren met vertegenwoordigers van deze gemeenschappen, zodat ook vanuit hun eigen geschiedenis, kennis en ervaringen kan worden bijgedragen aan de ontwikkeling van een nationale Route Naar Herstel. Deze afspraak is gemaakt met Hoofd Kabiten Ma Magda Boodoe namens de marrongemeenschap en Sherlien Sanches van het Inheems Kenniscentrum Internationaal.
Een komma vraag om een vervolg
De aanwezigen benadrukken dat erkenning en symboliek – zoals excuses en herdenkingen – van grote betekenis zijn, maar pas werkelijk tot herstel leiden wanneer deze worden gevolgd door structureel en duurzaam beleid.
Een nationale Route Naar Herstel moet daarom ruimte bieden voor de doorwerking van het slavernijverleden, de aanpak van anti-Zwart racisme, gelijkwaardigheid binnen het gehele Koninkrijk, de relatie met Suriname en de positie en rechten van inheemse en marrongemeenschappen.
“De excuses waren een komma, geen punt. Maar een komma vraagt om een vervolg. Wij vragen de premier vandaag om samen met ons, in gezamenlijkheid en met concrete afspraken, werk te maken van een nationale Route Naar Herstel.”
— Zwart Manifest
(Foto credits: Shewtography / Zwart Manifest)
Vanaf maandag 29 juni heeft Nederland nieuwe regels voor risicoprofilering, opgesteld door overheidsorganisaties en het College voor de Rechten van de Mens. De NTA (Nederlandse Technische Afspraak) zegt als doel te hebben discriminatie door profileringsalgoritmen te voorkomen. Maar wij willen ervoor waarschuwen dat deze NTA te veel ruimte biedt voor discriminatie en dat risicodenken prevaleert boven mensenrechten.
De inzet van profileringsalgoritmen is geen technische keuze, maar een politieke afweging. De vraag is waarom de overheid en het College voor de Rechten van de Mens eraan blijven vasthouden, nu we weten dat ze inherent discriminerend zijn.
Als betrokken partijen dachten wij (Amnesty International, Controle Alt Delete en Bits of Freedom) mee over hoe de NTA eruit zou moeten zien. Daarbij zagen wij hoe groot de druk is om technologie koste wat kost in te zetten. Ook wanneer de juridische ruimte daarvoor beperkt is, wordt gezocht naar manieren om die inzet te rechtvaardigen.
We schreven een opiniestuk dat gepubliceerd is in de Volkskrant
Dit is een brandbrief opgesteld door Zwart Manifest in samenspraak met Het Landelijk Platform Slavernijverleden (LPS), de Coalitie voor een waardige 1 juli herdenking, Comité 30 juni-1 juli Amsterdam en Comité 30 juni-1 juli Flevoland. Daarnaast wordt de brandbrief ondersteund door Dagmar Oudshoorn, voormalig voorzitter van het Adviescollege Dialooggroep Slavernijverleden.
Met 1 juli in aantocht is het tijd om de volgende stap te zetten in de erkenning van het Nederlandse slavernijverleden en de doorwerking daarvan in het heden. De excuses voor het slavernijverleden in 2022 waren het resultaat van maatschappelijke druk, groeiend historisch besef en uiteindelijk politieke moed. Nu is het tijd om woorden om te zetten in daden en werk te maken van herstelrechtvaardigheid: het erkennen, adresseren en herstellen van historisch onrecht.
Daarbij verwijzen wij ook naar de verschillende brieven en aanbevelingen van het Landelijk Platform Slavernijverleden, waaronder de oproepen tot verankering van de excuses in de wet en het structureel vormgeven van Reparatory Justice en Transformatieve Justice. Deze aanbevelingen bieden belangrijke aanknopingspunten voor de vervolgstappen die nodig zijn om erkenning te vertalen naar daadwerkelijk herstel.
Op 1 juli 1863, Keti Koti/Dia di Abolishon, werd de slavernij in Suriname en het Caribische deel van het Koninkrijk officieel afgeschaft. Tegelijkertijd erkennen we dat de tot slaaf gemaakten nog tien jaar onder staatstoezicht werden gedwongen door te werken, tot 1873. Daarnaast kregen plantage eigenaren een vorm van ‘omgekeerde herstelbetalingen’. De gevolgen van dit systeem werken tot op de dag van vandaag door in de samenleving.
Het thema van de Nationale Herdenking 2026 is Schouder aan Schouder. Schouder aan schouder staan betekent echter niet alleen erkenning uitspreken, maar ook zichtbaar verantwoordelijkheid nemen voor een gedeelde geschiedenis en de gevolgen daarvan in het heden.
Zes jaar na de Black Lives Matter-demonstraties en vijf jaar na het Zwart Manifest is het tijd om de balans op te maken. In de afgelopen jaren zijn belangrijke stappen gezet in de erkenning van het slavernijverleden en er is in toenemende mate aandacht voor het aanpakken van racisme, maar de vraag blijft hoe deze erkenning wordt vertaald naar duurzame verbeteringen in de sociale, culturele en economische positie van Zwarte Nederlanders. De strijd tegen anti-Zwart racisme en voor gelijke kansen vraagt om meer dan symbolische erkenning; het vraagt om structureel beleid en investeringen. Dat is een verantwoordelijkheid van de Nederlandse regering.
Vanuit die verantwoordelijkheid richten wij deze brandbrief aan u premier Jetten om de volgende stap te zetten: een gefaseerde aanpak die de doorwerking volledig erkent, en werkt aan een nationaal plan om de structurele achterstelling van nazaten binnen enkele decennia weg te werken.
Keti Koti als vrije dag binnen de Rijksoverheid
Maak 1 juli vanaf 2027 een vrije dag binnen de Rijksoverheid en neem Keti Koti op in de cao Rijk. Een eerste stap is om 1 juli vergadervrij te maken voor de Tweede Kamer, zodat volksvertegenwoordigers, bestuurders en ambtenaren ruimte krijgen voor herdenking, educatie en gesprek.
Erken 1 juli als officiële nationale herdenking
Voeg de Nationale Herdenking Slavernijverleden toe aan de officiële nationale herdenkingen van Nederland. Het slavernijverleden is een fundamenteel onderdeel van de geschiedenis van het gehele Koninkrijk en verdient structurele nationale erkenning.
Structurele aanwezigheid van de regering
Bij deze erkenning hoort zichtbare betrokkenheid van de overheid. Het kabinet moet jaarlijks vertegenwoordigd zijn bij herdenkingen binnen het gehele Koninkrijk: in Amsterdam én op Aruba, Bonaire, Curaçao, Saba, Sint Eustatius en Sint Maarten. Daarmee wordt zichtbaar erkend dat deze geschiedenis ons hele Koninkrijk aangaat.
Nationale Route naar Herstel
Amsterdam heeft laten zien dat erkenning kan worden vertaald naar concrete stappen. Door structurele middelen vrij te maken voor een herstelagenda en een fonds dat samen met de nazaten wordt vormgegeven, wordt historisch onrecht niet alleen erkend, maar ook daadwerkelijk aangepakt. Wat lokaal in beweging is gezet, mag niet afhankelijk blijven van de inzet of mogelijkheden van individuele gemeenten. Herstel van een nationaal historisch onrecht vraagt om nationale verantwoordelijkheid. Daarom moet het Rijk komen tot een nationale Route naar Herstel voor de trans-Atlantische slavernij, samen met nazaten en betrokken gemeenschappen: niet over ons, niet voor ons, maar met ons. Herstel mag niet afhankelijk zijn van tijdelijke initiatieven, maar moet duurzaam worden opgenomen in beleid en begroting.
Excuses aan het Caribisch deel van het Koninkrijk
Nederland is formeel verplicht om het Caribisch deel van het Koninkrijk te betrekken bij internationale kwesties die hen direct raken. Er moeten officiële excuses worden gemaakt aan het Caribisch deel van het Koninkrijk voor het niet naleven van de verplichting om de Caribische landen te consulteren over de VN-resolutie inzake de trans-Atlantische slavenhandel. Gelijkwaardigheid binnen het Koninkrijk betekent dat betrokken gemeenschappen niet achteraf worden geïnformeerd, maar daadwerkelijk worden betrokken bij besluitvorming.
Staatscommissie tegen Discriminatie en Racisme & Nationaal Coördinator tegen Discriminatie en Racisme
De aanbevelingen van de Staatscommissie tegen Discriminatie en Racisme moeten volledig worden overgenomen. De kennis en expertise van de Staatscommissie moet zorgvuldig verankerd en geborgd worden. Zorg voor spoedige wettelijke verankering van de Nationaal Coördinator tegen Discriminatie en Racisme met voldoende middelen en capaciteit.
Tot slot:
Op 1 juli spreekt u tijdens de Nationale Herdenking Slavernijverleden in Amsterdam. Wij vragen u om deze gelegenheid te benutten om niet alleen stil te staan bij de erkenning van het slavernijverleden, maar ook concrete vervolgstappen aan te kondigen richting een nationale Route naar Herstel.
Wij gaan graag met u in gesprek over de noodzakelijke vervolgstappen om de excuses van 2022 te vertalen naar structureel beleid en concrete maatregelen op het gebied van herstelrechtvaardigheid. De verschillende aanbevelingen van het Landelijk Platform Slavernijverleden bieden hiervoor belangrijke aanknopingspunten. 1 juli vraagt om meer dan woorden: het vraagt om een overheid die verantwoordelijkheid neemt en deze vertaalt naar duurzaam herstel en verandering.
Strijdbare groet, namens het Zwart Manifest,
Jerry Afriyie, Mitchell Esajas en Dionne Abdoelhafiezkhan
Gelukkig ondersteunt het Landelijk Platform Slavernijverleden (LPS) onze oproep aan u tezamen met, de Coalitie voor een waardige 1 juli herdenking, Comité 30 juni-1 juli Amsterdam, Comité 30 juni-1 juli Flevoland en Landelijke Federatie Comités 30 juni – 1 juli. Daarnaast wordt de brandbief ondersteund door Dagmar Oudshoorn, voormalig voorzitter van het Adviescollege Dialooggroep Slavernijverleden.
—–
Update:
Naar aanleiding van de brandbrief die wij hebben gestuurd aan het kabinet over de noodzakelijke vervolgstappen richting herstelrechtvaardigheid, heeft Premier Jetten bevestigd om met ons in gesprek te gaan. We vinden het belangrijk om dit gesprek met de community te voeren. Er is helaas beperkte capaciteit. Daarom nodigen we gericht mensen uit om deel te nemen en gezamenlijk het gesprek aan te gaan.
3 maart 2026, Den Haag. Landelijke politieke partijen en belangenorganisaties zetten vandaag een belangrijke stap richting een veiligere politieke cultuur. Zij ondertekenen het gezamenlijk geschreven protocol ‘Veilig online zichtbaar in de politiek’, een partijoverstijgende aanpak om politici beter te beschermen tegen online haat en intimidatie. Met deze samenwerking spreken de partijen een norm uit: voor online haat is geen plek in onze democratie.
Het protocol is ontwikkeld door de Werkgroep Veilig in de Politiek, een initiatief van Stichting Stem op een Vrouw. Volgens directeur Devika Partiman is de samenwerking een belangrijke mijlpaal: “Het laat zien dat veiligheid van politici álle politieke partijen raakt, en hoe goed er samenwerkt kan worden over partijkleur heen.” Het protocol helpt partijen online haat te herkennen, steun te organiseren en de impact ervan te beperken. Daarmee maken partijen afspraken over intern beleid en wordt de norm gesteld dat iedereen veilig moet kunnen meedoen in de politiek.
Stephanie Bennett, Provinciale Statenlid voor GroenLinks Groningen, vertelde bij de lancering: “We kunnen dit niet langer overlaten aan politici zelf. Eén zin in het protocol raakte me in het bijzonder: We moeten de ondersteuning van mensen in de politiek normaliseren.”
Het protocol is ondertekend door CDA, ChristenUnie, D66, GroenLinks, PvdA, Partij voor de Dieren, Volt en VVD. Ook Kennispunt Lokale Politieke Partijen en de Vereniging Nederlandse Gemeenten, Vereniging van Raadsleden, Nederlands Genootschap van Burgemeesters, Vereniging van Waterschapsbestuurders en de Vereniging van Griffiers ondersteunen het initiatief en werken mee aan de uitvoering.
Sharon Dijksma, voorzitter van de Vereniging Nederlandse Gemeenten en burgemeester van Utrecht, vertelde bij de lancering “We hebben allemaal een belangrijke rol om dit te agenderen. We gaan dit na 18 maart (gemeenteraadsverkiezingen, red.) direct met de nieuwe raad bespreekbaar maken.”
Het protocol is ontwikkeld door leden van de werkgroep ‘(On)Veilig in de politiek’, een werkgroep die in 2022 is opgericht door Stichting Stem op een Vrouw met ondersteuning van IZI Solutions.
De gemeente Amsterdam heeft meldingen van agressie en geweld tegen boa’s jarenlang verkeerd geregistreerd. Dat blijkt uit ons onderzoek vanuit Controle Alt Delete. Eerder gedeelde cijfers over geweld tegen boa’s zijn daardoor onjuist. Het geweld tegen boa’s in 2025 blijkt 40% lager te liggen dan in 2024. Dat is waarschijnlijk het gevolg van de meetfout in het GIR. De gemeenteraad is hier over geïnformeerd nadat de burgemeester op de hoogte werd gebracht van het onderzoek van Controle Alt Delete. In de gemeenteraad werden schriftelijke vragen gesteld. Diverse media hebben het inmiddels ook opgepakt zoals At5 en Parool.
In het kader van 50 jaar Srefidensi ontwikkelden Stichting Untold en Pakhuis de Zwijger een livecastreeks over de doorwerking van de Surinaamse onafhankelijkheid en de betekenis daarvan voor de stad Amsterdam. In deze laatste aflevering staat de nieuwe generatie centraal: jonge makers, denkers en erfgoeddragers die vandaag de verhalen van Surinaamse identiteit en Srefidensi verder dragen. Hoe verhouden zij zich tot het verleden, en hoe geven zij er op hun eigen manier betekenis aan in het heden? Welke verhalen worden doorgegeven en welke krijgen juist een nieuw kader, nieuwe taal of nieuwe vorm?
Dionne ging in gesprek met:
De NCDR maakt in 2026 van de bestrijding van anti-Zwart racisme een speerpunt. In Europees en Caribisch Nederland is er te lang te weinig gebeurd om anti-Zwart racisme effectief tegen te gaan.
Op 17 december 2024 riepen de Verenigde Naties het Tweede Internationale Decennium voor Mensen van Afrikaanse Afkomst uit, met als thema: “Mensen van Afrikaanse Afkomst: erkenning, rechtvaardigheid en ontwikkeling”. Dit Decennium biedt een belangrijke kans om de doorwerking van kolonialisme en slavernij structureel aan te pakken en anti-Zwart racisme daadwerkelijk te bestrijden. De NCDR vindt dat Nederland hierin verantwoordelijkheid moet nemen en anti-Zwart racisme actief moet bestrijden, met structurele hervormingen op het gebied van wetgeving, onderwijs, arbeidsmarkt, veiligheid, representatie en cultuur.
Met inclusieve participatie van Afro-Nederlandse gemeenschappen, experts en andere betrokkenen wil de NCDR komen tot adviezen en een gedragen, bindend en duurzaam Nationaal Actieplan tegen Anti-Zwart Racisme. Ook voortbouwend op bestaande initiatieven en bronnen zoals ons Zwart Manifest.
Internationaal symposium 21 maart
Op 21 maart 2026 organiseert de NCDR een internationaal symposium ter gelegenheid van de Internationale Dag voor de Uitbanning van Rassendiscriminatie en de Internationale Herdenkingsdag voor Slachtoffers van Slavernij en de Trans-Atlantische Slavenhandel (25 maart). Het symposium staat in het teken van anti-Zwart racisme en de doorwerking van het koloniaal en slavernijverleden.
Het doel van dit symposium is het delen en verkennen van concrete voorbeelden, kennis en strategieën die bijdragen aan de structurele verbetering van Zwarte levens in Nederland. Het is een belangrijk moment in het toewerken naar en de ontwikkeling van een Nationaal Actieplan tegen Anti-Zwart Racisme. Heb je interesse? Mail naar conferentie@bureauncdr.nl.
We blikken terug op een jaar vol inspirerende samenwerkingen, impactvolle opdrachten en mooie initiatieven waaraan we als IZI hebben mogen bijdragen.
Namens team IZI – ook degene die niet op foto staan – wensen we iedereen hele fijne dagen ❣️
Vind je ons werk belangrijk? Donaties zijn altijd welkom:
🔹️ Controle Alt Delete
◾️ Zwart Manifest
🌹Speciale oproep:
Word vriend van @surinamemuseum en @plant.eenolijfboom
Volg en support ook organisaties zoals:
@the_blackarchives
@pilp_nu
@bitsoffreedom
@panasiancollective
@speak_2019
@stichtingwepromise
@zetjein
@oyveyacts
@stemopeenvrouw
@kleurdekamer
Het nieuwe jaar staat voor de deur — een moment om vooruit te kijken, maar ook om terug te blikken op een jaar vol inzet, doorbraken en betekenisvolle acties. Samen zetten we ons in voor rechtvaardigheid, gelijkheid en transparantie, en dankzij jullie steun hebben we in 2025 belangrijke stappen gezet:
Etnisch profileren
Jaarlijks melden zich ongeveer 200 mensen bij ons na een ervaring met wetshandhavers. In 2025 bereikten we een belangrijke doorbraak: het College voor de Rechten van de Mens publiceerde een nieuw toetsingskader voor het gebruik van etniciteit in risicoprofielen. Daarin staat dat etniciteit nooit onderdeel mag zijn van een risicoprofiel, zowel bij overheidsinstanties als bij private partijen zoals banken en supermarkten. Wat ooit als een legitiem middel werd gezien, wordt nu erkend als discriminatie, en het toetsingskader legt duidelijke juridische kaders vast voor de strijd tegen etnisch profileren.
Politiegeweld terugdringen via schadeclaims
In 2025 zijn met hulp van Controle Alt Delete en Extinction Rebellion schadevergoedingen geëist door en toegekend aan demonstranten bij wie de politie Den Haag polsklemmen (“bokkenpootjes”) gebruikte. Met het eisen van schadevergoedingen willen XR en Controle Alt Delete de politie ontmoedigen om dit buitensporige geweld te blijven gebruiken. Ondanks eerdere oordelen van klachtencommissies dat polsklemmen bij vreedzame demonstranten disproportioneel en onrechtmatig zijn, blijft de politie deze techniek routinematig inzetten en zelfs trainen. Door demonstranten op te roepen massaal bewijs te verzamelen en schadevergoedingen te claimen — en deze waar mogelijk te doneren aan activistische bewegingen — wordt een financiële prikkel geïntroduceerd om politiegeweld terug te dringen. Deze aanpak staat niet op zichzelf: het gebruik van polsklemmen past in een bredere trend waarbij het demonstratierecht onder druk staat en politiegeweld een afschrikwekkend (“chilling”) effect heeft op burgers die hun recht op protest willen uitoefenen.
10 jaar Mitch Henriquez, 10 jaar monitoring fatale incidenten
Sinds de dood van Mitch Henriquez zet Controle Alt Delete zich actief in tegen fatale politie-incidenten, vanwege het gebrek aan transparantie van politie en Openbaar Ministerie over slachtoffers bij of na aanhouding. Het Ministerie van Justitie en Veiligheid registreert door ons alle fatale incidenten en niet meer alleen waarbij iemand om het leven kwam door een politiekogel. Ook wij staan niet stil. Wij hebben onze database doorontwikkeld, zodat je nu zelf kunt selecteren over welke onderwerpen je meer informatie wilt bekijken. Hiermee proberen we elke overledene onder politieverantwoordelijkheid een stem en gezicht te geven. Uit ons onderzoek blijkt dat 79% van de slachtoffers een migratieachtergrond heeft, wat betekent dat zij tien keer meer kans lopen te overlijden bij of na een aanhouding dan mensen zonder migratieachtergrond. Daarom vragen wij het Openbaar Ministerie om deze gegevens standaard te registreren, zodat ongelijke kansen zichtbaar worden en structureel aangepakt kunnen worden.
Dank aan onze vrijwilligers en supporters
Onze inzet zou niet mogelijk zijn zonder de geweldige steun van onze vrijwilligers en supporters. Van onze social media watchers, die berichten over etnisch profileren en buitensporig geweld signaleren en ons helpen contact te leggen met slachtoffers, tot onze analisten die cijfers en data onderbouwen voor publicaties en nieuwsberichten — jullie maken echt het verschil. En natuurlijk danken we ook al onze supporters, die ons werk financieel mogelijk maken. Samen zorgen we ervoor dat verhalen gehoord worden, discriminatie wordt bestreden en politiegeweld niet onopgemerkt of onbestraft blijft.
Ook supporter worden?
Ons werk is belangrijk, en we kunnen dit niet zonder steun. Wil je ons helpen om door te gaan met het bestrijden van etnisch profileren en politiegeweld? Steun ons werk met een donatie. Elke bijdrage maakt verschil.
De Staatscommissie tegen Discriminatie en Racisme presenteert een toekomstvisie op het Nederlandse non-discriminatierecht, onder de titel Samen voor gelijkheid. Deze toekomstvisie is gebaseerd op negen bijdragen van wetenschappers in samenwerking met maatschappelijke partijen. Hiermee opent de staatscommissie het gesprek over hoe het non-discriminatierecht vernieuwd kan worden, zodat daadwerkelijk recht wordt gedaan aan gelijke behandeling. Daartoe reikt de staatscommissie drie pijlers aan, als basis voor de verdere vernieuwing. De toekomstvisie bestaat uit negen preadviezen die elk een specifiek vernieuwingsvraagstuk binnen het non-discriminatierecht belichten. Denk aan structurele discriminatie, eenzijdig overheidshandelen, intersectionaliteit, algoritmische discriminatie en toegang tot het recht.
Onze bijdrage:
Aan van de preadviezen hebben wij meegewerkt, t.w.: ‘Meten is weten, meten is macht’ geschreven door Prof. Dr. K.M. de Vries en onze mr. Jair Schalkwijk.
Dit preadvies doet aanbevelingen voor een wettelijke regeling van equality data. Equality data geven inzicht in de aanwezigheid, aard en omvang van ongelijkheid en discriminatie en kunnen gebruikt worden om de effectiviteit van antidiscriminatiebeleid te meten. De beschikbaarheid van deze data is een belangrijke voorwaarde voor de bestrijding van structurele discriminatie. Op dit moment bestaat er in Nederland echter geen gerichte aanpak voor de verzameling en het gebruik van equality data. Het gebruik van zulke data is daardoor vrijblijvend en het is niet makkelijk om een overzicht te krijgen van de beschikbare data. Bovendien ontbreken waarborgen die het recht op zelfidentificatie van gemarginaliseerde groepen beschermen en hun zeggenschap over en toegang tot de verzamelde data garanderen. De aanbevelingen in dit preadvies bieden aanknopingspunten om equality data een uitdrukkelijke plek te geven in het Nederlandse gelijkebehandelingsrecht op een manier die de positie van gemarginaliseerde groepen beschermt en versterkt.
Een brede coalitie van 170 maatschappelijke organisaties roept de formerende partijen op om in het nieuwe regeerakkoord eindelijk een structurele, integrale en intersectionele aanpak van institutioneel racisme vast te leggen. Volgens de ondertekenaars staat het nieuwe kabinet voor een cruciale keuze: “Nu doorpakken, of toestaan dat discriminatie en uitsluiting verder toenemen.”
Urgente toename van racisme
In een brief aan de informateur(s) waarschuwen de organisaties dat racisme en discriminatie de afgelopen jaren zichtbaar zijn toegenomen, ondanks eerdere maatregelen. Zij wijzen op de groei van extreemrechts geweld, gewelddadige anti-azc-protesten, aanvallen op moskeeën, geweld tegen de lhbtiq+-gemeenschap, discriminerende algoritmen, hardnekkige discriminatie op de arbeids-, onderwijs- en woningmarkt, de uitsluiting van statushouders, toenemende dakloosheid en de structurele uitbuiting van arbeidsmigranten. Ook zien zij een duidelijke stijging van anti-Aziatisch racisme, antimoslimracisme, antisemitisme, antiziganisme en anti-Zwartracisme.
Nu een nieuwe fase in de kabinetsformatie is aangebroken, bieden de organisaties de informateur(s) 12 concrete beleidsvoorstellen aan om racisme in beleid, uitvoering en samenleving terug te dringen.
Initiatief van manifesten
De brief is opgesteld door de kartrekkers van het Zwart Manifest, het Manifest tegen Islamofobie, het Manifest tegen Anti-Aziatisch Racisme, het Joods Manifest en het Manifest tegen antiziganisme (i.o.). De 170 ondertekenaars vertegenwoordigen een breed spectrum aan organisaties, waaronder migranten- en vluchtelingenorganisaties, vrouwenorganisaties, lhbtiq+-organisaties, antiracisme-organisaties, meldpunten discriminatie, mensenrechtenorganisaties, vakbonden, politieke partijen en milieuorganisaties.
Concrete voorstellen aan de formerende partijen
De coalitie biedt de informateur(s) twaalf concrete voorstellen, uitgewerkt binnen vier hoofdthema’s:
Rechtsstatelijke en institutionele voorwaarden: structurele versterking van rechtsstatelijke bescherming en waarborgen tegen discriminatie.
Versterking van toezicht, beleid en uitvoering: maatregelen om discriminatie in beleid en uitvoeringspraktijk te voorkomen, te signaleren en te bestrijden.
Erkenning, gelijkwaardigheid en herstel: structurele aandacht voor historische en hedendaagse onrechtvaardigheden en de impact daarvan op gemeenschappen.
Preventie, bescherming en inclusieve representatie: betere bescherming van instellingen van gemarginaliseerde gemeenschappen en streven naar eerlijke en inclusieve vertegenwoordiging op alle niveaus.
Kabinet staat voor historische keuze
Volgens de ondertekenaars staat Nederland op een cruciaal kruispunt. “Of we kiezen voor een samenleving waarin iedereen in (gelijk)waardigheid kan leven, of we accepteren dat ongelijkheid en wantrouwen verder toenemen.” De coalitie roept de politiek op tot duidelijk leiderschap, bindende afspraken en uitvoerbaar beleid, in plaats van vrijblijvende ambities.
Kritisch, Constructief & Verbindend
Wie maatschappelijke verbetering wil, bereikt dit niet door steeds hetzelfde te blijven doen.
Enjoy ✌🏽
